[+:HW05:+] เหตุการณ์วันเลือกที่นั่งในมุมมองของฉัน Part 2
posted on 25 Jul 2008 06:59 by mist-por in CS-HomeWorkโรงเรียนลูกบาศก์ CUBIC SCHOOL by Cocon
การบ้านชิ้นที่ 5 Part 2 : เหตุการณ์ในวันเลือกที่นั่งของเด็กใหม่
ส่ง 27 กรกฎาคม 2551
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
ในเช้าแจ่มใสวันหนึ่ง ...ที่อากาศสดใสเสียจนน่าใช้เวลาให้หมดไปกับการนอนเล่นใต้ต้นไม้ร่มๆ สักแห่ง ผมก็ยังมาเรียนเป็นปกติ เดินขึ้นอาคารอย่างปกติ โดนวินด์เขม่นเป็นปกติ เข้าห้องเรียนอย่างเป็นปกติ...
แล้วสายตาของผมก็ได้เห็นอะไรที่มันน่าปกติในความคิดของคนอื่น ...แต่ผมเพิ่งสังเกตเห็นว่า...
นักเรียนใหม่ส่วนใหญ่นั่่งข้างหน้ากันทั้งนั้นเลย (เพราะที่นั่งข้างหลังถูกจับจองไปแล้วนั่นเอง)
ที่นั่งหน้าสุดมีี ธร วิ กีกี้ และบูม
แถวถัดมาคือ คีริล วินด์ ต้นไม้ และโคลเวอร์
แถวที่สามมีเพียง แพทกับปลา
แถวที่สี่มี สุนคนเดียวเองนี่นา
แถวที่ห้าคือ พู่ ภัทร สตาร์ และไอริส
รู้สึกเหมือนผมไหม ว่าความขยันจะแปรผกผันกับระยะห่างระหว่างที่นั่งกับกระดานดำเสมอ (ระยะห่างเพิ่มขึ้น ความขยันลดลง) แต่เท่าที่ผมดูแลพวกที่นั่งข้างหลังคงไม่มีปัญหาเรื่องผลการเรียนหรอก
นกฟินิกซ์สีเหลืองร่อนลงมาเกาะบนโต๊ะของผม ...นกของวินด์นี่นา...
ธูปมองนกตัวนั้นก่อนเงยหน้าขึ้นมองผม
"รีบเอาไปคืนเจ้าของก่อนหมอนั่นมาอาละวาดดีกว่านะ" บังเอิญจริง คิดตรงกันเลย เผอิญว่าวันนี้ผมไม่นึกอยากจะมีเรื่องสักเท่าไหร่
เจ้านกนี่ก็แปลกจังน้า ชอบเข้ามาหาผม แต่ก็กลัวจนขนแทบร่วง (ผมมีอะไรน่ากลัวหรือไงครับ? ไม่มี๊ ไม่มี หน้าตาออกจะใสซื่อขนาดนี้ ไม่รังแกคนอื่นก่อนหรอกครับ หึหึหึหึหึ... )
ผมช้อนมันขึ้นอุ้มในอุ้งมือ ไม่กล้าให้มันเกาะไหล่ไปเพราะกลัวว่าขามันจะสั่นจนเกาะไม่อยู่ ตกแหมะลงบนพื้นเสียก่อนนี่สิ คิดดูสิ... ถ้าเป็นแบบนั้นขึ้นมาใครบางคนคงโวยวายโรงเีรียนแตกแน่ๆ
ผมยังไม่อยากให้คนอื่นเดือนร้อนเพราะไม่มีที่เรียนกันหรอกนะครับ
เมื่อกำลังจะเปิดประตู ก็เป็นเวลาเดียวกับที่ใครบางคนซึ่งผมกำลังจะไปหาโผล่เข้ามาในสภาพชุ่มเหงื่อพอดิบพอดี
...ตามหาเจ้านี่อยู่ล่ะสิ...
ริมฝีปากฉีกรอยยิ้มโดยอัตโนมัติ ซึ่งผมก็ไม่คิดว่าจะได้รับรอยยิ้มตอบหรอก แต่อย่างน้อยช่วยอย่าทำหน้าบึ้งได้ไหมครับ
...เห็นแล้วหมั่นไส้...เก๊กอยู่ได้พ่อคุณ...
ผมยื่นเจ้านกน้อยที่สั่นหงึกๆ อยู่บนอุ้งมือไปให้ ซึ่งเมื่อเห็นเจ้านายของมัน ปีกนุ่มๆ นั้นก็กางออกแล้วโผไปเกาะในทันทีทันใด...
...ใจร้ายจริงๆ ไว้สักวันเถอะจะจับไปทำต้มยำนก... หึหึ...
มิหนำซ้ำเจ้านายที่ว่ายังตวัดสายตามองมาอย่างเชือดเฉือนอีกต่างหาก โอ้ย กลัวแล้วครับคุณท่าน น่ากลั๊ว น่ากลัว ผมแสดงความกลัวออกด้วยรอยยิ้ม(ที่ตัวเองคิดว่าดูดีแต่)น่าถีบ
ทว่าก่อนสงครามเย็นจะกลายเป็นสงครามเดือดพล่านเหมือนภูเขาไฟระเบิดประตูห้องก็เปิดออก
...คุณครูมาแล้ว...
ผมเลยกลับไปนั่งที่ของตัวเอง และวันนี้ก็เป็นวันที่สงบสุขไปอีกหนึ่งวัน
ปล. เวลาผมมองไปหน้ากระดานทีไรจะเห็นศีรษะนายวินด์ุทุกทีเลยล่ะครับ ...อื้ม...
"ถ้าผมแกล้งปาอะไรไป ธูปคิดว่าวินด์จะจับได้ไหม" ผมหันไปถามความเห็นคนข้างๆ ซึ่งตอนแรกก็ไม่ได้คิดว่าจะได้คำตอบหรอกครับ
"ดูจากนิสัย... น่าจะรู้ว่าปามาจากแถวนี้ แต่คงไม่เจาะจงรู้ว่าใครหรอก"
ผมยิ้ม
"งั้นก็ดีเลย ถ้าเขามาถามผมจะบอกว่าธูปเป็นคนทำละกัน"
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
ขอบคุณธูป ...ที่เกิดมาให้รังแก... (ท่านหมาตบ)
ขอบคุณวินด์...ที่เกิดมาให้แหย่เล่นเช่นกัน (ท่านรุยเตะ)
ชอบธูปเกะอ่ะ ,,=[]=,, ท่านหมา
จากแรงยุยงส่งเสริมของท่านโคค่อนในเอนทรีย์ที่แล้ว... (ไม่เกี่ยวว้อย อย่าโบ้ยความผิดให้คนอื่น)
เมเริ่มเีขียน side story ของเหยื่อรายแรกแล้วนะคะ จะเป็นใคร... รอลุ้นกันก็แล้วกัน เคี๊ยกๆๆๆๆๆๆ (หัวเราะเหมือนแม่มด)
อา... ช่วงสอบนี่มันช่วงเวลาแห่งการหนีความจริงดีๆ นี่เอง... (มักจะขยันเมื่อมีหนังสือเรียนมาตั้งกองตรงหน้า)
อนึ่ง คิดจะเขียนถึงปอแฮะ อยากหยิบมาเล่นจังครับ ขออนุญาตคุณผู้ปกครองมา ณ ที่นี้ ฮี่
#1 By Zairen_Bibliophobia on 2008-07-27 10:49